صف

داستان‌های بی‌ربط

صف غذا

ارسال شده توسط علی لطفی

چندسال پیش  نزدیکی محل کارم طباخی یا مغازه آشپزی جدیدی باز شد. در راسته‌ی آن خیابان طباخی و اغذیه‌فروشی‌های زیادی وجود داشت و به قول بازاری‌ها بورس انواع غذاهای سنتی و صنعتی بود. عصر یکی از روزهای ماهِ رمضان که بازار آش و حلیم قبل افطار حسابی داغ بود، دیدم عده‌ای – که تعدادشان به ده  پانزده‌نفری می‌رسید – یک ساعت زودتر مقابل غذافروشی تازه تاسیس در صفت حلیم  و آش ایستاده‌اند.

 برای یکی مثل من که نان و پنیر در لحظه را به پیتزا و جوجه‌کباب توی صف ترجیح می‌دهد، کسب و کار این آشپز جالب بود، به عمری مشتری‌مداری و کیفیت غذای آن آشپز فکر می‌کردم، با این که تازه به یک محل جدید نقل مکان کرده بود، مشتری‌های  قدیمی‌اش نه تنها  به او وفادار بودند، ساعت‌ها در صف می‌ایستادند تا دستپخت طباخ دیگری را تست نکنند.

 رفته بودم از همسایه موبایل‌فروش همان آشپزی چیزی بخرم، دیدم که مغازه تعطیل شده! از فروشنده دلیلش را پرسیدم، گفت دو سه هفته‌ای هست که تعطیل شده. با تعجب پرسیدم چرا مگه مشکلی براش پیش اومده؟ فروشنده گفت مشکل که نه، فقط مشتری نداشت! تعجبم به کنجکاویِ نزدیک به فضولی تبدیل شد. پرسیدم یکی دو ماه پیش سرش خیلی شلوغ بود، مردم برای خرید غذا صف می‌کشیدند، چرا مشتری نداشت؟

خندید و گفت: سعی کن به چیزهایی که زیاد می‌بینی اعتماد نکنی! چند وقت پیش یک نفر آمده بودند در مغازه طرف برای طلبکاری. سراغش را از من گرفت و ‌گفت برای یک شرکت خدماتی کار می‌کنند. ظاهر آقای آشپز به این شرکت خدماتی سفارش داده بود که هر روز یه تعداد آدم بفرستد جلو مغازه ایشان تا حدود یک ساعت، قابلمه به‌دست صف بکشند.. حالا آقای آشپز چک خود شرکت خدماتی را هم پاس نکرده!

جالب بود، آدم خریده بود برای تبلیغات یا برای عوام‌فریبی! واقعا آن آشپز مشتری‌ها و مردم را چی فرض می‌کرد؟ خرید و فروش آدم برای عوام‌فریبی از کی وجود داشته که امروز اینقدر رواج پیدا کرده؟ تعجب می‌کنم که خیلی‌ها خرید و فروش عضو (members)، دنبال کننده (Fllower) پسند (Like)  و سایر ملزومات شبکه‌های اجتماعی را با انگشت تعجب بهم نشان می‌دهند یا در مورد آن طوری حرف می‌زنند که انگار نه انگار قرن‌هاست خرید و فروش آدم وجود داشته و دارد، کما که تاریخ گویای صدها نمونه عوام‌فریبی سیاستمداران و رسانه‌های عوام‌فریب است.

قبلا  مهارت و جسارت عوام‌فریبی با خرید عوام تنها در دست برخی از سیاستمداران، دولتمردان  یا صاحبان رسانه‌ بود. امروز هر کس با راه‌اندازی یک کانال یا صفحه شخصی یک صاحب رسانه محسوب می‌شود و به تبع آن می‌تواند از این سیاه‌نمایی نخ‌نما شده برای فریب دیگران استفاده کند. همچنان که کسانی در مسیر جویندگان گنج، بیل و کلنگ می‌فروشند زودتر به ثروت دسترسی پیدا خواهند کرد.

نوشته شده توسط علی لطفی

http://alilotfi.ir

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

مقالات تخصصی کسب و کار را در مجله آنلاین نت‌استارت بخوانید

نت‌استارت